29-07-07

Bitterheid.

Het was mijn woord tegen het hare. Zij had de wereld aan haar zijde. Ik stond alleen. Haar web, gesponnen door leugens en verzinsels, stond strakker dan ooit, dichter dan ooit. Ondoorbreekbaar voor mij. Want ik was slechts de zwakke schakel. Een fragiel meisje met veel tere plekjes en valkuilen. Te naïef, te makkelijk vast te praten. Te onzeker. Maar vooral te alleen. De handen die haar in de rug steunden lieten één voor één los.

21:56 Gepost door Silke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.