06-08-07

Verslagje trouw Griet & Joery

Gisteren heb ik nog geen tijd gehad, dus schrijf ik vandaag een verslagje van de superfijne dag van zaterdag; de trouwdag van Griet en Joery.

's Morgens op tijd opgestaan, om op tijd (kwart na tien) aan het gemeentehuis te staan, waar ze dan voor de wet zouden trouwen. Er was best wel wat volk, en Griet en Joery kwamen aan in hun keverke : een Herbie! Echt super, in dezelfde kleuren en alles als de originele Herbie, zelfs met een plaat met de naam op. Alleen rijden deed-ie niet vanzelf (ze hadden 'em 's morgens in gang moeten duwen) Binnen een halfuurtje was het burgerlijk huwelijk afgesloten, ze hadden gelukkig allebei ja gezegd, en gingen we met de familie aan de uitgang staan om rijst te gooien. Na wat felicitaties en foto's reed het bruidpaar terug naar het ouderlijk huis, en gingen wij ook terug naar huis. Het volgende koppel stond al klaar om te trouwen; een koppel van 70 jaar! Da's toch kei schoon, als je op die leeftijd nog de ware tegenkomt. Maar soit, we gingen dus naar huis.

Na wat gegeten te hebben was het weer tijd om ons terug om te kleden en alles, en dan naar T.Leen te vertrekken, waar we met de familie hadden afgesproken. Toen we daar aankwamen stonden Joost en Anke aan de vijver hun tekst voor de viering te oefenen. De rest was binnen bezig met.. ja vanalles en nog wat eigenlijk. T.Nil en T.Leen hadden toen Griet en Joery aankondigden dat ze gingen trouwen geroepen dat ze bruidsmeisje gingen zijn, daar hadden ze nu natuurlijk al lang spijt van. Maar gezegd was gezegd, dus hadden ze zich uitgedost in matrozenpakjes, zoals de bruidkindjes vroeger. Wel kei grappig hoor! Een witte t-shirt, een kraagje daarop, T.Nil een blauwe short en een matrozenpet, T.Leen een blauw rokje met kanten boordje en een speldje in haar haar, en allebei witte sokken tot aan de knie!

Toen iedereen bij T.Leen was zijn we allemaal naar 'het plekje in de Verkallenstraat' gereden. Griet wilde trouwen op een plekje aan het water met wit zand, en dat hadden ze daar dus gevonden. Er stonden aan beide kanten rijen met stoelen in een halve cirkel, voor het water zaten drie muzikanten en daar tegenover stonden twee stoelen voor het bruidspaar, aan de zijkant versierd met bamboe met daaraan een pipet met een zonnebloem en siergras. Naast de muzikanten stond nog een tafeltje met een bloemstuk en het trouwboek. Daarnaast een peppitter en een microfoon voor de sprekers.
Toen wij daar aankwamen was er al redelijk wat volk. Vlak na ons arriveerden de ouders van het bruidspaar, en de getuigen (broer en zus) met de bruidsmeisjes (nichtjes; dochters van de zus van joery) samen met 'nonkel' Theo, een goede vriend van ons en de familie, die de viering wat zou leiden.

Als het bruidspaar aankwam werd er muziek gespeeld door de muzikanten; een zanger, gitarist en djembéspeler, het liedje 'Gorecki' van Lamb.
Theo deed dan een korte inleiding, waarna Bram, de broer van Griet, en Vanessa, de zus van Joery, ieder iets over hun broer/zus vertelden.
Na Bram en Vanessa was ik aan de beurt met mijn gedicht dat ik voor hen had geschreven.
Dan was het tijd voor de ringen; bruidsmeisjes Igna en Luna brengen hun knuffels naar Griet en Joery, waar de ringen aanhangen. Met hun 'woorden van het moment' geven ze elkaar hun ja-woord en de ringen.
Als moment van bezinning last Theo een moment van stilte in, waarbij iedereen elkaar handen geeft. Daarna spelen de muzikanten 'Chasing Cars' van Snow Patrol. Ondertussen tekenen Griet, Joery, de getuigen, de ouders en Theo het trouwboek.
Na het stukje muziek brengen acht collega ex-scouts hun visie op Griet en Joery, gegoten in een liedje; 'Kvraagetaan' van de Fixkes werd 'Trouw met mij'. Na de scouten gaan we over naar Anke en Joost, die wat over de toekomst van Griet en Joery komen vertellen. Ze hadden een verhaal geschreven over de huwelijksreis.. Een worst-case scenario! Hopelijk voor hen loopt het allemaal iets beter! Als afsluiter spelen de muzikanten nog het liedje 'ik heb je lief' van Stef Bos. Ondertussen vertrekt de suite richting receptie.

Wij, de nichtjes en neefjes, moesten niet mee naar de receptie, maar reden terug naar T.Leen. Eerst even thuis stoppen voor andere kleren en de cadeautjes enzo, en dan iets eten bij T.Leen. De overschot van de broodjes van 's middags bij T.Maj had Bert meegebracht, dus konden wij die opeten. Nadat iedereen z'n slechte kleren had aangedaan reden we naar het huis, of beter gezegd, de garage en container op de bouwgrond waar ze wonen, van Griet en Joery. We hadden een massa ballonnen gekocht, waarmee we heel de gevel wilden volplakken. We versierden ook de auto met serpentines en ballonnen en legden een hartje met houtblokken op het gras, met midden daarin de grijze container vol ballonnen, die we nadien dichttapeten.
Terwijl Anke en ik even naar huis reden om grote papieren met 'just married' enzo te schrijven, arriveerden ook de scouts, die de huissleutel gepikt hadden. Toen we terugkwamen waren ze al volop bezig met alle cd's van hoesje en inlay te veranderen, de video te programmeren, de computer in te stellen (klavier in't russisch en porno als portaalsite), heel veel bekertjes met water te vullen, alle glazen en tassen van plaats te verwisselen, van alle boterhammen 1 hap op eten, stoelen en tafels aan elkaar maken, keukenapparaten aan elkaar maken, alle lingerie op hangen, wcpapier en lint door de kamer gooien, sokken verwisselen, ... Wij hielden ons buiten braaf bezig met de ballonnen en papieren ophangen. Toen kwamen ze nog op het idee 1 band van de auto te halen en die op het avondfeest als cadeau af te geven. Wij tapeten daarna nog de deur dicht, en de scouts hingen bordjes met 'handel over te nemen' en dan Joery zijn gsmnummer aan de oprit. Toen onze klus geklaard was reden we weer naar huis.
Daar keken we nog een stuk film, en kleedden ons dan weer om voor het avondfeest.

Toen we daar aankwamen was buiten de receptie al gedaan, maar er was al heel wat volk voor het feest, en het aperitief werd al uitgedeeld. De suite stond in een rij voor felicitaties. Nadat we dat rijtje waren afgegaan voegden we ons bij de familie. De scouts kwamen iets na ons aan, met een grote doos.. "Wat zou daar nu toch inzitten" hihi.. Ik kreeg heel wat complimentjes voor mijn gedicht, was wel fijn! Bram deelde kaartjes uit met de tafels waar iedereen aan zat. De namen van de tafels waren de steden waar Griet en Joery heen zouden gaan tijdens hun huwelijksreis. Wij (de nichten en neven) zaten aan de tafel 'Calacuccia', vlak naast de eretafel. 

Het eten was heel lekker, als voorgerecht een slaatje met een geitenkaasje met spek, gevolgd door waterkerssoep met balletjes, als hoofdgerecht melkbig en ossenhaas met worteltjes, een ijspegeltje (lange radijs) en een halve aardappel gevuld met puree. Als nagerecht was er een dessertenbuffet, dat bestond uit bavarois, javanais, chocomousse, fruitsla, tiramisu en ijs. 

Na het eten deden wij onze act; de zeven dwergen met onze versie van 'ik hou van u' van Noordkaap, en onze cadeautjes. De scouts deden nog een rijmpje om hun 'groot cadeau' in te leiden, en daarna opende het bruidspaar de dans. De vermenigvuldigingsdans vonden ze te traditioneel, maar in plaats daarvan nodigden ze iedereen uit voor bal in de straat.

Ik heb bijna heel de avond op de dansvloer gestaan, hoewel ik de dj niet zo geweldig vond.. Rond half twee was er nog een 'kleine versnapering' voorzien.. Dat bleken frietjes en sandwichjes te zijn!
Om kwart na drie hielden we het voor gezien, en gingen we naar huis..

Het was dus een superfijne dag, Griet en Joery zijn nu normaal gezien in Zuid-Frankrijk, waar ze hun huwelijksreis beginnen, die ze dan voortzetten in Corsica. Ik wil hen héél veel geluk toewensen en veel mooie kindjes ;)

16:08 Gepost door Silke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.